เรื่องติดปากของซัมเมอร์นี้

 

เรื่องที่จะเล่าในวันนี้ต้องขอบอกว่าเป็นเรื่องราวความจริงทั้งหมด [เก๋มาก อ่านให้จบนะ] มีน้องสาวนางหนึ่งมีอักษรย่อ ป. ปลา เธอเรียนอยู่คณะที่หกของมหาลัยที่กุเรียนนี่แหละ นับว่าเป็นนางชะนีที่โง่มากๆ โง่ได้อีก ทีแรกก็กะไม่ว่าอะไรหรอกนะ แต่เรื่องที่เกิดซัมเมอร์นี้ต้องบอกต่อ ว่าเธอ….โง่ได้อีก

น้องป. เป็นคนมีตำแหน่งนะไม่ใช่คนธรรมดา เธอเป็นถึง [อดีต] ประชาสัมพันธ์ของกลุ่มอัพเดทที่ได้รับเลือกเป็น SMO ชุดปัจจุบัน น้องป. เนี่ย ไปร่วมโปรแกรม Work and Travel ที่เมืองโอไฮโอ้ ประเทศสหรัฐอเมริกา แต่…ในวันหนึ่งเธอได้โทรเข้าหาน้องพังฝ้าย[น้องคณะกุเอง ปัจจุบันดำรงตำแหน่งหัวหน้าคณะ] กุคิดว่าน้อง ป.คงผูกใจเจ็บ ตั้งแต่คราวที่กุเองลงสมัครแข่งขันรับเลือกตั้ง SMO น้อง ป. โทรไปหาฝ้ายว่า การประชุมที่จะมีขึ้นเลื่อนออกไปอย่างไม่มีกำหนด รวมไปถึงการประชุมตัดงบด้วย แต่เบอร์โทรที่โทรหาน้องพังฝ้ายนั้นเป็นเป็นมือถือของ….นางสาว น. ซึ่งอยู่คณะที่ 3 ของมหาลัยกุเช่นกัน ทำงานอยู่ทีมเดียวกัน น้อง ป. อ้างว่าเธออยู่โอไฮโอ้ โทรมาบอกงานเฉยๆ นอกจากนี้โทรบอกทุกๆคนแล้ว สามารถโทรเช็คได้ หลังจากนั้นน้องพังฝ้ายได้โทรไปเช็คกับประธาน SMO ซึ่งดำรงตำแหน่งเป็น สามีของ น้อง ป. เช่นเดียวกัน และบอกว่า ไม่มีการเลื่อนใดๆทั้งสิ้น  อะไรยังไงเนี่ย คือโทรมาอำคณะกุคณะเดียวว่างั้นเถอะ แล้วเป็นเชี่ยไรไม่อยากให้คณะกุเข้าร่วมประชุม อะไรเป็นเหตุจูงใจให้น้อง ป. ทำอะไรโง่ๆ แบบนี้ กระนั้น ระหว่างที่น้องพังฝ้ายสนทนาทางโทรศัพท์กับน้อง ป. อยู่นั้น น้องพังฝ้ายก็เป็น Speaker Phone ให้เพื่อนๆรอบข้างฟังด้วย ถือเป็นพยานในการสนทนาครั้งนี้ได้ นอกจากนี้ยังมีผู้ยืนยันว่าน้อง ป. กลับมาแล้วไม่ได้อยู่โอไฮโอ้อย่างที่เธอกล่าว มันกลับมาแล้ว แล้วเป็นห่าไรต้องโกหก ตอหลด ตอแหลว่า ยังไม่กลับ แล้วขอโทษไป Work and Travel แล้วไมกลับมาก่อนได้ แล้วไมแม่งกลับมาคนเดียว ทำไมไม่เอา คนอื่นในทีมกลับมาด้วย [แสดงว่าน้อง ป. อาจจะโง่มากทำงานไม่ได้ จนต้องกลับมาไทยก่อน]

ในวันประชุมวันแรกน้อง ป. ยังไม่เข้าประชุม วันที่ 2 น้อง ป. เธอถึงจะเข้าประชุมซึ่งเธอก็โดนน้องฝ้ายป๊ะพลัง บอกว่าเธอโกหก เธอหลอก ว่างดการประชุมและเลื่อนไปไม่มีที่กำหนด ด้วยเหตุนี้น้อง ป. เธอคงอดใจไม่ได้ ยืนขึ้นชี้หน้าว่าน้องพังฝ้ายว่า ทำไม ทำไม ฝ้ายหาว่า ป. โกหกล่ะคะ ซึ่งทำไม มันคือความ Missed อย่างใหญ่หลวงมาก ใหญ่จิงๆ เพราะเรามีพยานยืนยันว่าเธอทำเช่นนั้นจริงๆ และความ Missed อันใหญ่หลวงนี้ทำให้เธอต้องลาออกจะตำแหน่งประชาสัมพันธ์ไป ในที่สุด แต่เธอคง…ไม่อายหรอก เพราะตอนทำยังไม่คิดเลย

ยังมีเรื่องความโง่ ดักดาน ของเธออีก เนื่องจากเสื้อยืดของ SMO ในงาน SU Festival นั้นผิดแกรมม่าอังกฤษอย่างแรง “SU return” แต่ทำไม SU เป็นประธานเอกพจน์ กริยาต้องเติม S ดังนั้นต้องแก้เป็น “SU returns”  น้อง ป. ซึ่งเรียนเอกภาษาอังกฤษก็ลุกขึ้นตอบคำถามนี้อย่างหนักแน่นว่า “ก็หนู D อิ๊งค์นี้คะ” ขอโทษนะ บอกทำไม แสดงความโง่ของตัวเอง ทำไม ทำไมล่ะ แล้วได้ข่าวมึงเรียนเอกภาษาอังกฤษ ทำไมโง่เง้อ่ะ แล้วจะจบมาทำงานได้มั้ย กูขอทำแทนมึงได้มั้ย กุเรียนแค่โทอังกฤษ มั่นใจว่าฉลาดกว่ามึงแน่ น้องเธอชอบแบบนี้แหละ แสดงความโง่ต่อหน้าสาธารณะ ทำไมล่ะ…. ทำไม

ท้ายนี้มีเพลงประจำตัวของน้องเขามาให้ฟังกัน

อิ ป. อิ ป. อิ ป. ชะนีโง่ๆ ชะนีไม่โง่ไม่ใช่อิ ป.

[สามารถซ้ำได้หลายรอบแต่ต้องเพิ่มความเร็วและแรง]

 

Life is on a blue moon

- เพื่อนเราก็ยังคงเผาเรือนต่อไป

- ปี 4 แล้ว จะจบแล้ว

- เรามาทายกันดีกว่าว่าน้อง ป. กับ นางสาว น. คือใคร?

- กูแรงอย่างมีสตินะ ไม่ได้แรงอย่างน้อง ป. กุเลยไม่ Missed

- คิดถึงเพื่อนๆ เน้ออออออออ

                   เรื่องที่จะมาเล่าในวันนี้นะเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นในวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2550 ซึ่งเป็นวันอะไร  “วันแต่งงานของอิเดียร์” แล้วพวกกุ ม. 6/5 บ.ม. มี 10 ชีวิต ที่ร่วม ชะตากรรม  เจ น้อย พลอย มะปราง อั้ม เม๋า สา แจน อิน ตั๊ก ซึ่งงานนี้กูสามารถพูดได้เต็มปากว่า ดอกทองมั่กๆ มั่กๆ มั่กๆ แทนที่พวกกุจะได้รับเชิญไปในฐานะเพื่อนเจ้าสาว ไปชวนงานกรุบกริบ พองดงาม แต่ทำไม มันเอากูไปทำเป็นทาส กูคิดว่ากูไปแสดงหนังเรื่องอะไร “นางทาส” เริ่มตั้งแต่วันที่เดียร์มันโทรหามันบอกว่าอย่าลืมมานะแล้วกูก็รับปากว่าจะไป กูก็ขอแม่กูว่าเดียร์มันแต่งงานเพราะว่ามันเรียนจบแล้ว นิติราม มันไม่ได้ท้อง มันคบกับแฟนมานานแล้ว เดียร์บอกว่าให้มางานมันวันที่ 28 เพื่อที่จะได้ช่วยงานกรุบกริบ แต่ ทำไม ทำไม

                       พอกูเจอมันปุ๊บ แว๊ปแรก กูถาม อิเดียร์มัยมึงใส่ชุดนอนวะ มันตอบกุว่า กุท้อง 3 เดือนแระ กูก็อึ้งนิดๆแระ มันเอากูไปปากคลองตลาด ครวยมาก ซึ่งงานจะมีวันที่ 29 เพิ่งจะจัดดอกไม้วันที่ 28 ห่า แล้วก็ให้พวกกุจัดด้วยตนเอง แล้วกุทำได้ ? เหอๆ พอซื้อเสร็จ ต้องอัดกันในรถกระบะ ตอนครึ่ง 9 คนคับ แล้วท้ายที่สุด กูต้องนั่งกระบะหลังจากจรัญ 35 ถึง พุทธมนทนสาย 3 ควย ตอนบ่าย 3 ร้อนได้อีกพอไปถึงพวกกุก็ต้องจัดดอกไม้ แล้วนอกจากจัดดอกไม้แล้วยังได้ให้พวกกุจัดสถานที่อีก นอกจากนี้ยังด่ากูโง่อีกแล้วมึงฉลาดมาก เรียนนิติราม แล้วยังเรียนไม่จบ เรียนตั้งแต่ตอน ม 4 ยังไม่จบอีกเหลืออีก 30 หน่วย เพื่อนกุเพิ่งเรียนตอนปี 1 ควบสองที่จะจบแล้วดอก แล้วมีสิดมาด่ากุ นอยหว่ะ พอตอนเย็นพวกน้อยมาช่วยกันจัด อิเดียร์บอกว่าบ้านมันกว้างมีห้องนอน สรุปพวกกุ 9 ชีวิต ต้องนอนในห้องนั่งเล่น ครวยมาก ต้องมานอนอึดอัดยัดเยียด ห้องน้ำมีห้องเดียว แล้ว 9 คน

ทีแรกพวกกุกะว่าไม่นอน เล่นเกมกันก็ได้นอนตอนตี 4 ครึ่ง ตื่นมาให้อิอั้มเขียนป้ายบอกทาง ว่างานแต่งอยู่ตรงไหน แล้วให้อิเม๋ากับสาไปแขวนป้าย เหอๆ ให้พวกกุ ตักข้าวต้มให้แขกในงาน พวกกุกั้นประตูเงินประตูทอง 4 คน รวมกันได้ 160 บาท เหอๆ พวกกุทั้ง 10 คนนอยมากกกกกกกกกกก เลยไม่อยู่แดกโต๊ะจีนที่งาน ไปแดกฟูจิที่เซนทรัลเหอะๆ งานนี้มีแต่เสีย กับเสีย

 

Life is on a blue moon

- เพื่อน[สนิท]เรา…เผาเรือน

- รัก…เลิก

- เด๋วจะมาอัพอีกนะ นานๆอัพทีอย่าลืมมาอ่านนะเว้ย

- คิดถึงทุกๆคนเลย

Sad Songs Say So Much [คำสารภาพจากปากเพลงเศร้า]

ก้อนหินกับนาฬิกา/ เบิร์ด ธงไชย “หากถามว่ารักไหม เหนื่อยนักแล้วรักไหม ฉันคงยังมีใจตอบว่ารัก แต่ถามว่าท้อไหม ฉันตอบเลยว่ามาก ยากเย็นจนเกินความเข้าใจ”

คนเจ้าน้ำตา/ นิว – จิ๋ว “ไม่เคยจำไม่เข้าใจเหตุใดยังรักและฝังใจที่เขาทำมันโหดร้าย เปลี่ยนตัวเองปรับตัวเองก็ยังทำไม่ได้ ก็คำว่ารักมันค้างมันคาในใจ ก็ยังหวั่นไหวในใจอยู่ดี”

ลืมไม่เป็น/ เอ็ม The Star2 “ก็อยากจะหยุดฝันถึงเธอ แต่ทุกคำคืนก็เจออย่างเดิมทุกที ขอโทษที่ความรักมันยังมีก็ฉันมันลืมไม่เป็น”

ตัวประหลาด/ Nick The Star2 “ให้ฉันคนนี้หยุดสิ่งใดๆ ที่ทำให้เธอเปลืองใจกว่านี้ ก็แค่จะขอเป็นตัวตลกเป็นตัวประหลาด ให้เธอยิ้มได้ก็พอ”

ไม่เคย [Never]/ Synkornize feat. Muzu “ก็ได้แต่ช้ำเมื่อได้แต่รู้ว่าสิ่งที่ฉันฝันมานานเป็นแค่จินตนาการของคนโง่งมงาย ”

ผิดไหม/ ฟาเรนไฮร์  “ ให้ฉันเจอความจริงฉันทนไม่ไหว จะให้ฉันใจอย่างไงทั้งหัวใจมันรัก รักเธอ”

ฉันยังอยู่ได้คนดี/ Amp “อย่ากลัวเลยฉันทำมาทุกอย่างเพื่อให้เธอคลายใจ ดูแลรักษาไม่ว่าเรื่องใดๆ ไม่เคยไม่ต้องกังวล ไม่เลยไม่ต้องกังวล ฉันยังอยู่ได้…คนดี”

ปาฏิหาริย์ที่รอคอย/ Pop [Sleepless 2] “เผื่อจะมีสักคืน เผื่อจะมีสักวัน ที่มีปาฏิหาริย์ช่วยทำให้ฝันจริงขึ้นมา ได้เป็นคนรักเธอ ได้เป็นคนพิเศษในสายตา แม้ตื่นนอนทุกอย่างจะหายและกลับไปเหมือนวันเก่า”

รักคนอื่นไม่เป็น/ ดัง “อย่าเลยเธออย่าให้ฉันเปลี่ยนใจจากเธอไป เพราะรักเธอไปหมดทั้งใจถึงรักคนอื่นไม่เป็น”

นอกสายตา/ Kat “อยู่นอกสายตาของเธอตั้งไกล ฉันนั้นก็ทำได้แค่มองจากตรงนี้ แต่ฉันยังรอสักวันเธอหันมองผ่านทางนี้ สักวินาที เธอเห็นฉันคนนี้ในสายตา”

ฉันมีค่าแค่ไหน/ Peacemaker “ถ้าคนอย่างฉันตายจากไป เธอเศร้าใจหรือเปล่าหนึ่งคนที่ข้างเธอยามเหงามันมีค่าสักแค่ไหน สำหรับเธอ”

ไม่มี/ P.O.P “ไม่มีอีกแล้วไม่มีกันอีกแล้วไม่มีวันที่ฉันและเธอนั้นจะรัก แค่อยากให้ความฝันที่มีทั้งหมดทั้งหัวใจ ได้ย้อนคืนมาใหม่จะได้ไหม”

ใครสักคน/ ใหม่ “จะมีสักคนไหมที่รักกันจริง จะมีสักคนไหมคนที่เขาไม่จากไป”

ทำไมเป็นคนแบบนี้/ Nicole “เรื่องดีๆให้ไปไม่เคยฝืน เขาไปเดินหัวเราะกับคนอื่น เราคนเดียวต้องนอนร้องไห้”

ขอแค่ได้รู้/ มาลีวัลย์ “หากว่าใครคนนั้นทำได้อย่างที่ฉันทำ ฉันก็คงอุ่นใจไม่ห่วงอีกแล้วและพร้อมจะลาไปอย่างเต็มใจ”

ยิ่งกว่าเสียใจ/ Punch “คนรักกันไม่น่าจะทำได้ลง ความซื่อตรงไม่มีบ้างเลยหรือไร ถึงแม้วันนี้เราต้องตายจากกันไป ยังไม่เสียใจเท่านี้เลย”

เธอปันใจ/ อัสนี – วสันต์ “จะอยู่กับเขาอย่ามีเยื่อใยกับฉันเขาจะเจ็บและช้ำพอกันถ้ารู้ว่าเธอปันใจ”

ทนได้ทุกที/ Hum [Replay1] “ใจมันเจ็บมาช้ำกี่ครั้งจะช้ำแค่ไหนไม่เห็นมันตายสักที หนักกว่าเธอก็เจอมาแล้วแต่ก็ทนมันได้ทุกที”

ไม่ผิดสักคน/ Slot Machine “ไม่ผิดสักคนแค่ฉันและเธอไม่ใช่ ไม่ผิดที่เราต่างต้องแยกไป ไม่ผิดที่ทางแยกนี้ถึงก่อนเราตั้งใจ จะจากกันไปเข้าใจทุกอย่าง”

งมงาย/ Body Slam “ไม่ว่าเธอกับฉันวันนี้จะอยู่กันไกลก็ยังจะรออย่างมีความหวังยังคงไม่เปลี่ยนไป ไม่ว่าใครจะมองว่าฉันงมงาย ฉันก็ยังเหมือนเดิม”

 

Sad Life Says >>>

ไม่อยากเรียนเลยโว้ย ขี้เกียจไงก็ไม่รู้

กิ๊ก Click Remix หึๆ

I’m feeling blue.

Talking Stuff [คำให้การของสิ่งของ]

ลิควิดเปเปอร์ “ผมชอบความผิดพลาด ยิ่งผิดพลาดเท่าไหร่ยิ่งดี ผมเชื่อว่าความผิดลบล้างและแก้ไขได้ สิ่งที่เคยทำผิดสามารถทำให้ถูกได้ในภายหลัง…นิสัยเสียของผมคือ ชอบผ้ายความผิดให้คนอื่น”

โคมไฟตั้งโต๊ะ “ผมก็เหมือนชาวนา ที่ก้มหน้าทั้งวัน…ชาวนาก้มเกี่ยวข้าวให้คนกิน ผมก้มให้คนเกี่ยวความรู้จากตัวหนังสือ…เมื่อยครับ”

ครีมกันแดด SPF15 “เป็นคนชอบออกไปข้างนอกตอนกลางวันมากกว่า…กลางคืนจะไม่ค่อยออกไปไหน”

ไม้บรรทัด “ผมใช้ชีวิตไปตามบรรทัดฐานที่สังคมกำหนดไว้ทุกกระเบียด ชีวิตจึงเหมือนเดินไปทื่อๆ จืดๆ แต่ก็ไม่เดือดร้อนใคร”

ไม้เกาหลัง “เราเกิดมาเพื่อทำงานอยู่เบื้องหลังอย่างแท้จริงจะให้อยู่เบื้องหน้าก็อยู่ได้ แต่ไม่ค่อยถนัด”

หวี “ไม่ชอบเห็นอะไรที่ยุ่งเหยิง อีรุงตุงนัง ไม่เป็นระเบียบ จะรู้สึกหงุดหงิดทุกครั้ง และจะต้องสะสางออกไปให้หมด”

กล่องของขวัญ “รูปลักษณ์ภายนอกเป็นแค่สิ่งจูงใจ สิ่งสำคัญน่าจะอยู่ข้างในมากกว่า”

แอร์ คอนดิชันเนอร์ “เราชอบทำให้บรรยากาศโดยรวมดีขึ้น ใครจากที่ร้อนๆ มาจะเย็นลง เราสามารถเปลี่ยนความรู้สึกของทุกๆ คนในสถานการณ์นั้นได้…. สบายๆ chill chill ค่ะ”

กล้องถ่ายรูป “คนส่วนมากมักจะยิ้มให้กับผมนะ คุณเคยคิดบ้างไหมว่าผมอยากได้มันหรือเปล่า”

ยาคูลท์ “ชีวิตก็แค่สิ่งที่ประกอบขึ้นจากเซลล์เล็กๆ มารวมกันจำนวนนับล้านๆ เซลล์ ไม่มีอะไรมากหรอก มันอยู่ที่คุณได้ทำประโยชน์ให้กับใครบ้างหรือเปล่า”

Post-it “ผมคอยเตือนสติให้กับทุกคน แต่จริงๆ อยากให้ใครมาเตือนบ้างจัง”

ไม้ขีดไฟ “เกิดมาชีวิตแค่ชีวิตเดียว มีโอกาสแค่ครั้งเดียวอยากทำอะไรก็รีบทำซะเถอะ”

ชาเย็น “หลายครั้งที่เราแอบคิดว่า เราเป็นคนเย็นชาไปหรือเปล่า”

ตุ๊กตาหมีพูห์ “อาจจะตรงข้ามกับคนอื่น แต่สาบานได้เลยว่าไม่เคยคิดอยากจะลดความอ้วนเลยจริงๆ … ถ้าเราผอมคงขายไม่ออกแหงๆ”

Encyclopedia “ผมมีความรู่ท่วมตัว (รู้สึกหนักชะมัด) แต่ไม่เคยออกไปนอกบ้านไปไหนเลย”

โซดา “เกิดมาเพื่อซ่าอย่างเดียว”

เต้าหู้ก้อน “ถึงจะมีแต่คนล้อผมว่าหน้าเหลี่ยม แต่ผมก็ไม่เคยโกงใครแม้แต่แดงเดียวครับ… สาบาน!”

เสาหลักกิโลเมตร “ทำอะไรให้รู้จุดยืนของตัวเองไว้เป็นดี”

โทรศัพท์มือถือ “ผมเป็นผู้ฟังที่ดีนะ แต่ผมไม่ชอบคนเอาแต่พูด ให้ตายเถอะพับผ่า! เกลียดอะไรก็ยิ่งเจออย่างนั้น ยิ่งโปรโมชั่น ผมได้ยินคนพูดไม่หยุดเลยทั่วประเทศตลอด 24 ชั่วโมง”

หมากฝรั่ง “ทุกคนที่ใกล้ชิดกับฉัน มักจะพูดว่าฉันชอบสร้างสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกให้พวกเขา ฉันไม่รู้ว่าตัวเองทำผิดอะไร คงต้องขอโทษด้วย ถ้าทำให้พวกเขารู้สึกอึดอัดเช่นนั้น”

ลิฟต์ “ชีวิตคนเราต้องมีขึ้นมีลงเป็นธรรมดา อย่าไปซีเรียสอะไรนักเลย”

หนังสือของปราบดา “เราเป็นคนอ่านยาก ใครดูเราไม่ค่อยออกหรอก”

กระเป๋าสตางค์ “ใครจะว่ายังไงก็ช่าง ผมรู้แต่ว่าเงินคือทุกสิ่งในชีวิตผม ผมขาดเงินไม่ได้ ชาตินี้ผมคงอยู่โดยไม่มีเงินไม่ได้”

โรตีบอย “คนไทยเห่ออะไรเป็นพักๆ นะ ผมว่า…”

[ผลิ : เจหวาน]

ไม่ได้ Up Space นานมากเลยช่ายมั้ยล่า ใช่ !!! ตอบเอง ก็ไม่ว่างนี่หว่า หลังไปที่งานสัปดาห์หนังสือซึ่งสูญเงินไปเป็นจำนวนหลายพัน ก็ได้หนังสือมาหลายเล่มอยู่  ผลิ  เป็นอีกเล่มที่อ่านแล้วก็ยิ้มไป Talking Stuff เป็นตอนหนึ่งที่น่ารักดี อ่านไปแล้วก็ยิ้มไป คุณๆ ที่อ่านอยู่ คิดงั้นมั้ยอ่ะ [หรือกุเส้นตื้น]

 

Life in a break

- “คนเราคบกันอย่าเอาเปรียบกัน”

- นานๆกลับมาบ้านทีก็ดีเหมือนกัน คิดถึงทะเล แต่ไมอยากกลับ ม. วะ

- เมื่อไหร่เกรดกุจะออกสักที

- ลงทะเบียนอีกแล้ว เรียนน้อยก็กัวจะเบา พอเรียนเยอะกุก็บ่น -*-

- ซื้อหนังสือมาซะเยอะ อ่านหมด !!! [ทำเสียงเหมือนตัวจริง]

- เจ้าหญิงวุ่นวายกับเจ้าชายเย็นชา vcd 1 – 8 จะขโมยโหลด เร็วๆนี้

- Chobits 24 ตอน ออกแล้วจ้า Sub Thai อยากดูก็บอกนะ

- คิดถึงทุกคนเลยหว่ะ ไม่ได้ไป Ment Space ให้อย่างอนนะจะตามไปเม้นท์ให้

วันนี้. . .เราอาจรู้สึกผูกพันต่อสิ่งหนึ่ง

จนคิดว่าเราขาดไม่ได้

แต่เวลาจะทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไป

สักวันเราจะรู้ว่า. . .สิ่งที่เราผูกพันในวันนี้

เป็นแค่ส่วนหนึ่งที่เติมชีวิตเรา

ไม่ใช่. . .ทั้งหมดของชีวิตเรา

วันหนึ่ง. . .หากเรามีโอกาสได้เจอสิ่งที่ถูกใจสิ่งใหม่

ที่เราคิดว่าเราพึงใจ ปรารถนา. . .ต้องการ. . .ขาดไม่ได้

เราก็จะเริ่มผูกพันกับสิ่งใหม่ได้ในเวลาไม่นานนัก

เมื่อเวลาหนึ่งผ่านไป จะสอนเราได้เองว่า. . .

ความผูกพันกับสิ่งใดๆ ในช่วงเวลาหนึ่ง

จะเป็นความสุขในช่วงเวลานั้นๆ

อย่าได้ไปยึดติด อย่าได้ไปใช้ชีวิตทั้งชีวิตหลุ่มหลง

คิดเสียว่า. . .เราโชคดีที่มีโอกาสได้ผูกพันกับสิ่งที่เรารัก

ความผูกพัน. . .ก็เหมือนกับความรัก

หรืออาจจะเป็นผลพวงที่มาจากความรัก

หากเรารักใครคนใดคนหนึ่งมาก

เราก็จะรู้สึกว่าผูกพันมาก

แต่ความผูกพันที่ว่า ไม่ได้หมายถึงการหยุดตัวเอง. . .

ไว้กับสิ่งนั้น เพราะคนทุกคน ย่อมผูกพันกับหลายๆ สิ่ง

เปรียบเสมือนเรามีแก้วน้ำอยู่หนึ่งใบ

ในยามเช้าเราอาจต้องใช้แก้วใบนี้ดื่มนม

พออากาศร้อนหน่อย เราอาจต้องการน้ำเย็น ๆ

บางครั้งที่เราไม่สบาย เราอาจต้องการน้ำอุ่น

ใจเราก็เหมือนกับแก้วน้ำ ต้องเติมสิ่งต่าง ๆ

ในเวลาที่แตกต่างกัน ตามความเหมาะสม

หากเราเติมน้ำเย็นลงไปในแก้วน้ำ

แล้วเติมน้ำร้อนลงไปในทันทีในแก้วใบเดียวกัน

เราก็จะพบว่าแก้วใบนั้น ก็จะร้าวแล้วเริ่มแตก

ซึ่งก็เหมือนกับใจเรา. . .

ความผูกพันต่อสิ่งหนึ่งสิ่งใดในช่วงเวลาหนึ่งไม่ผิด

ถ้าเราค่อยๆ ปรับใจ ปรับตัวของเราเอง

ให้กลับคืนในเวลาที่ควร

เพราะอย่างน้อยที่สุดเราก็มีโอกาสได้ผูกพัน

ซึ่งก็เหมือนเราได้มีโอกาส “ได้รัก” นั่นเอง!!

[FWD Mail]

Life in a new semester !!

- ไม่สบายรับเปิดเทอมเลยเว้ยกุ

- เริ่ม...ไม่มีจะแดกอีกแล้ว

- 3 เดือนแล้ว...ที่เรารักกัน อิอิ

- ฉันเข้าใจมันดีว่าเราสุดท้ายก็คือเพื่อนกัน

- ปี 3 ไม่ต้องถามถึงเดินอกผายไหล่ผึ่งเพราะว่าเราเป็นพี่ เห็นน้องๆ เขาสวยเข้าทีถ้าเข้าไปหลีคงไม่หนีไปไหน

- ไม่ได้อัพนานมากๆ ไว้จะมาอัพบ่อยๆนะ

- ขณะที่กุกำลังอัพอยู่ กูก็ตั้งใจเรียนไปด้วย

- ขอบคุณสำหรับยานะ

- "ไม่ใช่ว่าเราไปด้วยกันไม่ได้ เธอไม่ไปกับฉันต่างหาก"

- เมื่อรักมันห่วยก็ทิ้งมันไป

- เริ่มต้นใหม่ด้วยความสดใส สดชื่น

- ทุกข์มีไว้แก้ ไม่ได้มีไว้กลุ้มนะ

- ทุกชั้นปี .... มีปัญหาหมด

- ฉัน..เหนื่อย ฉัน..เศร้า ฉัน..ไม่เข้าใจ

- รักพ่อ แม่ พี่น้อง เพื่อนๆ ทุกคนเลยนะ

- เปิดเชียร์ กีฬาน้องพี่ เทศกลาเหนื่อยกลับมาอีกแล้ว

ช่วงนี้เป็นช่วงที่ยิ่งใหญ่มากสำหรับกุ กุขอโทษถ้าจะอัพสเปซแล้วแบบไร้สาระอย่างมากมายมหาศาล หัวไม่แล่นจริงๆ ไม่รู้จะเขียนอะไร เลยเอาเรื่องนี้แหละ ความไม่มีจะแดกมาให้อ่านกัน

แดก เนี่ยเป็น verb ก็แปลว่ากินแหละเป็นภาษาถิ่นด้วยแล้วในขณะเดียวกันมันก็เป็นคำหยาบคายมาก สรุปจะเล่าถึงความจนของกุนั่นเอง ได้เงินเดือนนี้เดือนละเท่าไหร่เหรอ กุได้เดือนละ 10,000 เยอะมาก กุคิดว่าพอกุทำงานเงินเดือนกุจะไม่ถึงหมื่นนะเนี่ย แต่ แต่ แต่ ใน หมื่นเนี่ยรวมค่า หอ ก็เกือบๆ 5 พันแล้ว ค่าโทรศัพท์ ค่ากิน แล้ว..... จะพอถึงกุมั้ย ดังนั้นทุกเดือนกุจะใช้เงินอย่างพอดิบพอดี ไม่มีเงินเก็บ ไม่ฟุ่มเฟือย อยากได้ไรก็ได้กรุบกริบ แต่เดือนนี้เนื่องจากแม่โอมเงินมาให้ตั้งแต่วันที่ 26 เมษายน พอได้เงินปุ๊บ กุก็เอาไปแพรแวดโดนการไปซื้อพวงกุญแจ รูปลิงชักว่าวกับแมวเกี่ยวเบ็ด ซื้อมาพร้อมกัน แล้วก็เสื้อมิคกี้เม้าส์ หมดไปแล้ว 400 ตอนเย็นมีตลนาดนัด โอเดี้ยล หมดอีก แดกห่าอะไรนักหนาเนี่ย แดกเสต๊ก ไฮโซมาก ที่บอกคราวที่แล้วว่ากินเสต๊กทุกมื้อเลย เป็นไงล่ะ มันส่งผลกรรมมาถึงเดือนนี้ มีแดกมั้ย ไม่มี !!!! หลังจากวันที่ 28 เมษา ไปสยาม meeting กับเพื่อนแล้ว หมดเสร็จสิ้น 2 พัน ใช้ควยอะไรก็ไม่รู้ จ่ายคาหอ อีก ว๊าววววววววววววววววววววว !!!!!! กุถึงกับช๊อค พอวันที่ 8 ที่ผ่านมา กุกดเงินมาใช้ ใน slip บอกว่ากุเหลือเงิน 12.50 แล้วที่เหลือของเดือนกุจะแดกอะไรล่ะเนี่ย ความคิดแรกที่คิดคือ ยืมเงินพี่สาว พันห้า เงินกุเริ่มติดลบแล้วนะ กุก็ต่อชีวิต ซึ่งก่อนหน้านั้น กุก็ต้องกรี๊ดกับ sms บอกค่าโทรก่อน 1700 เท่าไหร่บาทไม่รู้ กูงงมาก หลับๆอยู่ กูโทรไป call center ถามมันเลยว่าทำไม ทำไมล่ะ ทำไมค่าโทรกุถึงได้มากมายขนาดนี้ มันก็บอกว่า 2 เดือน แล้วทำไม เดือนที่แล้วไม่เสือกออกบิลมาให้กุ เอามาคิดรวมกันเลย แล้วเป็นเดือนที่กุไม่มีแดกพอ ทำไม แกล้งกุหนักมาก สวรรค์บันดาลเนี่ย ยุทธการ ตอแหลแห่งชาติเกิดขึ้น คือต้องขอเงินจากแม่เพิ่ม แต่จะทำไงล่ะ ในเมื่อกุไม่ได้กลับบ้าน กุเลยต้องโกหกแม่ว่า คอมกุเนี่ยเสีย มันขึ้น แบตพัง อะไรเนี่ย งงไปหมด สรุปโอนเงินมาให้ด้วย 2 พัน เพื่อที่จะเอาเงินไปใช้พี่สาว จะบอกว่าเราควรจะวางแผนการใช้เงินอย่างดี ไม่เอาอย่างกุนะ โทรศัพท์เนี่ยควรจะใช้โปรประหยัดๆ หรือไม่ก็เติมเงินนะ จำไว้ๆ เฮ้ออออ ต้องอดอยากปากแห้งมากเดือนนี้ อยากดูดาวินชี่โค้ด จะได้ดูมั้ยวะ เอ๊กซ์เมนก็อยากดู เฮ้อออ กุจะทำไงดีวะ

 

 

 

ยิ้มให้ฉันหน่อย

            เธอยืนอยู่ตรงนั้น ผมเห็นเธอลางๆ ผมรีบรุดเดินไปอย่างช้าๆ เพียงเพื่อหวังว่า เธอคงไม่ทันสังเกตเห็นว่าผม “กำลังเดินมุ่งไปข้างหน้าเพื่อหาเธอ” ในขณะที่กำลังก้าวเดินอยู่นั้น มีใครอีกคนก้าวเดินตามผมติดๆ แล้วกระซิบข้างหูผมว่า “มีใครบางคนกำลังรอผมอยู่ตรงนั้น” ชายคนนั้นพูดพลางเอามือชี้ไปข้างหน้า ผมหยุดและมองตามมือของเขาไป… ครับมันคือที่ที่เธอยืนอยู่ แต่คราวนี้มันไม่มีเธอตรงนั้น ผมหันกลับมามองชายคนนั้น…เขาก็หายไปเช่นเดียวกันกับเธอ แม้จะยังไม่รู้จักคนทั้งคู่ ผมเลือกที่จะใส่ใจกับ “เธอ” มากกว่า จนลืมที่จะคิดถึงชายคนนั้นอีก ผมสาวขาให้เร็วขึ้นอีกเพื่อหวังให้เห็นหลังไวๆ ของเธอ…แต่มันไม่ทันแล้ว เธอหายไปจริงๆด้วย

            ในวันต่อมาผมยังเดินไปที่ตรงนั้น เผื่อใจไว้ว่าอาจจะได้เจอทีอีกสักครั้ง คราวนี้ผมอาจจะได้เข้าไปทักทาย อาจเป็นการเริ่มต้นที่ดีของเรา ผมไม่ได้คิดแผนการที่จะเดินชนหรืออะไรทั้งสิ้น ผมคิดไว้ว่าจะเดินไปทักทายเธอเลย ตรงๆ แล้วเธอก็อยู่ที่เดิมจริงๆ ในขณะที่ไม่คิดจะให้เธอคลาดสายตา ก็มีเสียงเดิมหลุดเข้ามาในหูผมอีก “รีบหน่อยนะ” แล้วก็หายไปผมจำมันได้ดีว่าเป็นเสียงของชายคนนั้น แต่คราวนี้ได้ยินแต่เสียง แต่ไม่สัมผัสได้ถึงความเป็นสสารของเขาเลย ผมมองเห็นหลังของเธอไวๆ มันไม่ได้อยู่ที่เดิม ผมก้าวเดินตามหลังเธอไปอย่างไม่หยุดยั้ง ไม่ทัน…อีกแล้ว

            ครั้งต่อมาไม่รู้ว่ามันคือกี่วันถัดจากครั้งที่ 2 ที่ผมได้ยินเสียงชายคนนั้น ผมไปยืนรออยู่ที่ตรงนั้น ที่ที่ผมเห็นเธอครั้งแรก ที่ที่ชายคนนั้นบอกผมว่ามีใครสักคนรอผมอยู่ แม้ผมจะไม่มั่นใจว่านัยยะสำคัญของชายคนนั้นจะเป็นสิ่งเดียวกับที่ผมคิดหรือไม่ ผมตัดสินใจอย่างไม่ลังเลว่า “เธอ” คือคนเดียวกันกับที่ผมกำลังหาและเธอคือคนที่กำลังรอผม เพียงชั่วครู่เธอปรากฏกายขึ้นมาตามที่ผมคิดไว้ คราวนี้ผมไม่ต้องรีบเดิน เพราะเธอกับผมอยู่ใกล้กันเกินกว่าที่จะต้องเพิ่มก้าวเดิน เพื่อให้เข้าถึงกัน แล้วก็มีเสียงๆเดิมพูดกับผมอีกเหมือนเดิม “เธอกำลังรอผมอยู่” ทุกอย่างเหมือนเดิม ผมหาต้นเสียงไม่ได้ว่าเริ่มต้นที่ไหน

            ในที่ๆคนพลุกพล่าน มันมีเพียงภาพเธอกับผมที่ลอยชัดขึ้นมา “ยิ้มให้ผมหน่อยสิครับ” คือบทสนทนาที่เป็นการเปิดฉากความสัมพันธ์ของ “เรา” มันเหมือนการเริ่มต้นที่แสนจะง่ายดาย แต่ผมกลับมองว่ามันเป็นการเริ่มต้นที่แสนจะลำบาก

ถ้า…ไม่มีใครบางคนบอกผม

ถ้า…ผมไม่เริ่มที่จะก้าวขาไปข้างหน้า

ถ้า…ผมไม่คิดที่จะทำเพื่อตัวเองบ้าง

ยิ้มให้ฉันหน่อย[นะ]

Life in Summer’s time.

- 611 loves 610

- ใครอยากได้หนัง xx ลงโทรศัพท์มือถือบอกนะ [555+]

- รักกันคุ้มหรือยังก่อนที่จะจากกัน

- 28 เมษา นี้ Meeting 6/5 มาเจอกันหน่อยสิ

- การสอบยำไทยทำให้กุเครียด

- ป้อม หนมหร่อยดี ขอบคุงนะ ^^

- กุกิน steak มา เกือบ 10 มื้อแล้ว

- วันที่ 13 เมษายน วันสงกรานต์วันเกิดหนึ่งในคนรักของกุ “แป้ง” กุรักมึงมากมาย มีความสุขมากๆนะ

- “เราไม่ได้เป็นคนดีเหมือนเจนะ” >> คนดีมักไม่มีที่อยู่

- อยากให้ฉันอยู่ด้วยไหม ? [อดีตคนรู้ใจ]

- รักพ่อแม่ พี่ น้อง ญาติ ๆ เพื่อนๆเก่า เพื่อนปัจจุบัน เพื่อนใหม่ เพื่อนสนิท !!!!

สิ่งตอบแทน [ที่เรียกว่าหัวใจ]

 

ผมนั่งอยู่ในร้านไอศกรีมที่ไร้ความพลุกพล่านของผูกชน พลางให้คิดไปคนเดียวได้ว่า....นี่เราอยู่ที่ไหน กับใคร[??]

สิ่งที่อยู่ตรงข้ามกับผมเป็นหญิงสาวคนหนึ่ง ที่กำลังพยายามจะให้ผมเข้าใจความรู้สึกของเธออยู่ แต่...สิ่งที่ผมต้องการจะบอกเธอก็คือผมยังไม่อยากที่จะพยายามเข้าใจความรู้สึกของเธอเลยสักนิด

****

(ในความคิด)

ทุกก้าวที่คนเราย่างเดินไปข้างหน้า หลายคนมีเป้าหมาย หลายคนไร้ซึ่งปลายทาง ไม่รู้ว่าจะจบลงที่ไหนและเพื่อสิ่งใด

แต่ผมไม่ได้เป็นทั้งสองพวกหรอกคับ ผมกลับพยายามทำความเข้าใจในทุกย่างก้าวที่เดินไปทั้งๆ ที่จริงๆแล้วไม่เข้าใจหรอก เราเดินไปทำไม? เคยคิดที่จะทำความเข้าใจในอะไรง่ายๆแบบนี้บ้างหรือเปล่า

****

“นี่...ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่ารักแล้วไม่ได้อะไร ก็เลิกดีกว่า ใช่ไหม”

(กลับมาสู่ร้านไอศกรีม) ผมหลุดออกจากห้วงภวังค์เพราะนี่ไม่เป็นเพียงคำถามที่ต้องการคำตอบเท่านั้น กลับเป็นคำถามที่สอดคล้องกับความคิดของผมเองเมื่อชั่วครู่ เธอก็เป็นอีกคนหนึ่งที่ย่อมไม่เข้าใจว่าในทุกก้าวที่คนเราย่างเดินไป เป้าหมายของสิ่งสิ่งนั้น คืออะไร[??]

****

มันเป็นเรื่องของคนหลายๆคนที่ค่อนข้างคาดหวังกับสิ่งที่เราทำกันลงไปแล้วสิ่งนั้นมันบังเอิญเกิดขึ้น แต่อะไรล่ะที่ทำให้ผลของสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นตรงข้ามกับความหวังที่เราคาดไว้ก่อนหน้านี้ ถ้าจะพูดถึงผลกำไรของชีวิตในส่วนต่างๆ ที่เราทุกคนต่างก็ลงทุน และลงแรงได้ทำกันลงไปนั้น เรื่องของความรักเป็นสิ่งที่หลายคนกล่าวตรงกันว่า “ฉันไม่ได้อะไร” แต่ในความเป็นจริงนั้น ผลกำไรนั้นไม่จำเป็นที่จะต้องแสดงออกมาในรูปของรูปธรรมเสมอไป หลายสิ่งเช่น ชื่อเสียงเราไม่อาจจับต้องได้แต่เราก็รู้สึกได้เหมือนๆกันว่า นั่นแหละคือผลกำไรของสิ่งที่เราต่างก็ได้ร่วมกันลงทุนลงไป และมันเปล่าปราศจากด้วยความเงียบงันของความคาดหวัง [ผลตอบแทน] แต่เราทุกคนกลับไม่ยอมเปิดใจที่จะยอมรับว่า สิ่งตอบแทนนั้นที่จริงแล้วมันก็คือความรู้สึกที่เป็นสุข

แล้วคุณยังอยากจะได้อะไรอีกจากความรัก

 

Life is in love.

- 611 loves 610.

- แค่อยากให้เธอดูแลเขาให้ดีๆ

- สิ่งที่เราเรียกว่ารักแท้จริงคือไฟ [กุกำลังเล่นกับไฟ]

- เล่นสงกรานต์เผื่อๆกันมั่งน๊า~~~~

- ขอโทษเพื่อนๆที่ไม่ได้ Comment ให้นะไว้กลับห้องแล้วจะตามไปอ่าน

- I carry your heart, I carry it in my heart. [In Her Shoes]

- คืดฮอดเพื่อน พี่ น้อง หลายๆ

- I just wanna come back to my U, miz U much !!!!

Title - บัวผัน [ถึงควายทุยภาคพิเศษ]

Artist - คาราบาว - ปาน

บัวผันภรรยาบัวลอย นั่งน้ำตาปรอย คุยกับรูปสามี บัวลอยตัดช่องน้อยไปหลายปี ทิ้งไว้แต่หนี้แต่ภาระทั้งนั้น กัดฟันเลี้ยงลูกน้อยมา ถึงคราวคับอุราก็มาพร่ำรำพัน โลกมันหมุนเร็วขึ้นทุกวัน ฉันตามไม่ทันแล้วพี่บัวลอย เมื่อก่อนนี้จีบกันจำได้ ต้องเขียนจดหมายฮักกันอยู่เป็นปี  แต่เมื่อวานไอ้แดงลูกพี่ เพิ่งขึ้นม.4 อยากจะมีมือถือ บอกลูกเอ้ย !! ตังแม่มีน้อยมันบอกว่าบัตรFirst Chioce ผ่อนได้อย่าซื่อบื้อ สุดท้ายต้องพามันไปซื้อ ลูกมีมือถือแม่ทำงานมือพัง

ฉันเหนื่อย พี่จ๋า ต้องปาดน้ำตา ตั้งวันละ 4  5 ครั้ง เมื่อคืนไปบ่นมันเปิดเพลงเสียงดัง [เอ้าท์ !!! Hip Hop มันต้องดัง ถ้าไม่ดังก็ไม่โดน] เด็กเอ๋ยเด็กน้อย มือถือเจ้ายังด้อยเร่งใฝ่หา มีรถใช้เจ้าจะได้มีภรรยาปล่อยพ่อแม่ก้มหน้าเลี้ยงลูกโทน สุภาสิตร่วมสมัย เด็กไทยท่องจำไว้ทุกคน คอรัปชั่นคือมายากล ซึ่งคนสอนคนให้เก่งแย่งแข่งขัน แก่งแย่งแข่งขัน

โลกนี้ไม่สมประกอบ พบแต่คนชอบเอาแต่ประโยชน์ส่วนตน โลกนี้มีสักกี่คน เป็นบัวหลุดพ้นอย่างคนชื่อบัวลอย [บัวลอยยยย] พี่บัวลอยตายในหน้าที่ ฉันกลัวลูกพี่จะตายจริงหน้าบ้าน หนังสือมันไม่ค่อยยอมอ่าน ขับรถเครื่องมาบิดมาบิดไป พอชาวบ้านด่าพ่อล่อแม่ มันบอกว่าอย่าไปแคร์ โห !!แม่เชยบรรลัย เขาจัดสนามแข่งแมงกะไซด์ ให้ลูกหลานไปตายเป็นที่เป็นทาง

ฉันเหนื่อย พี่จ๋า ต้องปาดน้ำตา ตั้งวันละ 4  5 ครั้ง เมื่อวานไปบ่นว่าท่อรถเสียงดัง [เอ้าท์ !!!! รถซิ่งก็ต้องดังดิ่ไม่ดังไม่สะใจอ่ะแม่]

ทำใจ ทำใจ บัวผัน ทำใจ ก็แล้วกัน ทำใจ ทำใจ ทำใจ ทำใจ บัวผัน ทำใจก็แล้วกัน ทำใจ ทำใจ

** บัวลอย คือ เพลงของคาราบาว ในอัลบั้มถึกควายทุย ภาค 5

** กรุณาอ่านเนื้อเพลงนี้ แล้วย้อนกลับดูตัวเอง

อัศจรรย์ ตัวเลขกับวันเกณฑ์ทหาร

 7 คือ วันที่กิ่งอำเภอสามร้อยยอดเรียกเกณฑ์ทหาร

4 คือความสูงของร่างกายที่ลดลง จาก 181 เหลือเพียง 177

9 คือ จำนวนชั่วโมงทั้งหมดที่เสียเวลาให้กับการเกณฑ์ทหารทั้งหมดนั่นหมายถึงรวมตัว 7.00 น. สิ้นเสร็จทำการ 16.00 น.

20 คือ จำนวนทหารกองเกินที่ทางอำเภอต้องการ

434 คือ เลขลำดับที่ของกุเองที่ได้รับในวันนั้น

6?? คือ ตัวเลขประมาณจำนวนผู้เข้าสมัครทั้งหมดในกิ่งอำเภอสามร้อยยอด

10,000 คือ จำนวนเงินที่กุเสียเพื่อที่จะทำเรื่องย้ายบ้านจากหัวหิน ไป สามร้อยยอดชั่วคราว

0 คือ จำนวนผู้ชายหน้าเทพ

?,???,???,??? คือ ตัวเลขประมาณเงินใต้โต๊ะที่พัศดีได้รับ

???????????? คือ ปริมาณกลิ่นตัวของผู้รอบข้าง [ประมาณไม่ได้ มันเยอะเหลือและเหม็นเกิน]

** ขอบคุณ นิตยสารแฮมเบอร์เกอร์

------------------------------------

Life is always beautiful.

- 611 loves 610

- Black Night ลาง – หลอก – หลอน ทำกุขนลุกมากมาย

- สัสดีจังหวัดกวนตีนมาก ทำกุเสียเวลามากมาย

- Fitness Test โคตรเหนื่อย

- โจรเยอะ .... ต่างอยากขโมยหัวใจกุไปหมด ขอโทษด้วย หัวใจกุอยุ่กับแฟน

- อยากกลับมหา’ลัยแล้ว

- คิดถึง พี่ๆ น้องๆ เพื่อนๆ จังเล้ยยยย

- รักทุกคนบนโลกนี้....จุ๊บส์ๆ

 

 

 

เรื่องเล่าจากหัวหิน

            กลับบ้านไป 5 วัน 4 คืน มีเรื่องมาเล่าเยอะเลยเอาเรื่องไหนก่อนดีลำดับความไม่ถูก ไอ้โน่นก็อยากเล่า ไอ้นี่ก็อยากเล่า

Hua-Hin has been changed. มันเปลี่ยนไปจริงๆนะไม่ได้กลับไป ราวๆ 2 เดือนได้ จะตกใจมั้ย? ถ้าอยู่ดีๆ ใกล้ๆ บ้านมีร้านอาหารสุดหรูมาตั้งอยู่ใกล้ๆ The Rock ชื่อร้านนี้เอง มันดูหรูหรามาก มีเรื่องเล่าว่าหินที่ตั้งอยู่หน้าร้านนั้นน่ะ ราคา 3 แสน หินเชี่ยไรเนี่ย !!!!! แปลกใหม่มาก เจ้าของหินราคาแพงบอกว่า

“ผมตัดสินใจซื้อหินนี่เพราะถ้าหายยังไงผมก็หาเจอ ถ้าแหวนเพชรล่ะหายไปเนี่ยผมจะหาเจอมั้ย เสียดายแย่เลย” From this quote we can imply that มันต้องบ้าแล้วแน่ๆ คิดได้นะ แต่ถ้ากุรวยเหมือนเมิง กุคงซื้อมาไว้ๆอ่ะมั้ง เงินเหลือ สิ่งต่อมา Hau-Hin Market Village เปิดเมื่อ 18 กุมภา ที่ผ่านมา เป็นห้างที่ใหญ่มาก แต่ก็เล็กกว่าพารากอนอ่ะ มีทุกสิ่งให้เลือกสรรค์ โรงหนังยังมีเลยจากที่ไม่มีมาเกือย 20 ปี คนเยอะมากกกก กุงง อยู่กรุงเทพไม่มีห้างให้เดินเหรอ เลยมาเดินกันที่นี่อ่ะ ว่าแต่มันคือ  โลตัส อลังการที่สุดในประเทศเลยนะ มี option เพียบ ว่างๆก็แวะมาเที่ยกวันได้ ลำดับถัดไป Silom Pavilion อันนี้แอบหลบอยู่บนถนนทางลงสู่ทะเลหัวหิน นั่งรถผ่านเห็นป้าย Quick Silver แว๊ปๆ เลยแวะลง ก็ต้องตกใจเพราะมันไม่ได้มีแค่ควิคมันยังมี ร้านไอติมแปลกใหม่อีก ชื่อ ครีมแอนด์ฟัดจ์ (มั้ง) ของกินอีกเพียบ บรรยากาศก็น่านั่ง ^^ มันเปลี่ยนไปมากจริงๆ จนสามารถพูดได้ว่าถ้ามีเวลา 1 วัน 1 คืน ต้องเดินไม่ทั่วแน่เลยหัวหินเนี่ย ยังไงก็แล้วแต่อย่าลืมแวะมามั่งนะ

Shopping Mania เคยมั้ยที่เดินใช้เงินทุกวันเลย ไปกับสิ่งต่างๆ โดยสิ้นเปลือง ถ้าบอกว่ากลับไปบ้าน 4 คืนงวดเน้ สิ้นเงินไป เกือบ 5000 เชื่อป่ะ วันแรกที่กลับไปเลยอ่ะ แดกเหล้า กับน้องปี 1 แต่คือความโชคดีที่แม่เลี้ยงเหล้า กินเซเว่นเซ่นไป 2 วัน ตะลอนกินโน่นนี่ในหัวหินอยากเข้าร้านไหน ก็เข้า แต่ราคาต้องไม่แพงนะ Music Room ไปกินกันได้ บรรยากาศดี ราคาไม่แพง อิอิ http://www.musicroompub.com ไปดูเวปร้านตามนี้ได้ [กูควรจะได้ค่าโปรโมตปะเนี่ย] แล้วไปซื้อของเที่ยวเล่นกับแม่อีกในวันถัดมา ได้เสื้อเชิ้ต Dapper กางเกงยีนลูกฟูก Body Grove กระเป๋า Adidas รองเท้า Converse ลูกฟูก แง๊วๆเยอะมาก จนแม่บอกพอแล้ว อยากได้อีกหง่ะ - -“

ทำบุญ นอกจากจะทำเรื่องเชี่ยๆ แดกเหล้า ใช้เงิน ยังมีเรื่องดีๆ ไปทำบุญ ให้อาหารเด็กโรงเรียนศึกษาพิเศษเพชรบุรี เนื่องในวันเกินของ แม่ พ่อ แล้วก็เพื่อนของคุณแม่ งิบๆ น่าสงสารพวกเด็กๆเน้อ่ะ เวลาคุยกับเขานะเขาจะบอกว่าคิดถึงบ้าน ~~~ โชคดีแค่ไหนวะที่เราเกิดมามีพร้อมทุกสิ่งอันเนี่ย

A mute person’s tale เรื่องเล่าของคนใบ้

….ในค่ำคืนดึกสงัดคืนหนึ่ง เวลาราวๆ ตี 2 มีกลุ่มคนชรานั่งล้อมวงเล่นไพ่กันอย่างสนุกสนาน ยายเจียม ป้านา ยายแก่ ยายนวล[ยายกุเอง] คือยายเจียมเนี่ย แกมีลูกเป็นใบ้ชื่อแอ้ม พูดจารู้เรื่องนะ แอ้ๆ อ้อๆ พอจับเป็นคำได้แหละ ในคืนนั้นก็มีเสียง “ตุ่บ !!!” คนในวงไพ่ต่างพากันตกใจ หันหน้ามองกันแล้วถามว่า

“เฮ้ย ตำรวจรึเปล่าวะ” ไม่ใช่ตำรวจที่ไหนหรอก มันเป็น แอ้มเองลูกของยายเจียม

“อ้าว แอ้มมึงนี่ปัดโ มาทำอะไรดึกๆ กุนะตกใจหมดคิดว่าตำรวจ” ยายเจียมว่า

“แอ้ แอ้ อ้ออ่ะอายแอ้ว~~~” ทำท่าเอานิ้วปาดคอตัวเองตามไปด้วย แปลใจความได้ว่า “แม่ๆ พ่ออ่ะตายแล้ว”

พอพูดจบปุ๊บยายเจียมไม่ฟังเสียงยายเจียมก็ทิ้งไพ่แล้วร้องไห้ “โถ่ ไม่น่าเล้ย สงสัยจะโดนรถชน” แกก็ค่ำครวยใหญ่

“กูว่าแล้วเสียงนกแสรกมันร้องอยู่ 3 – 4 วันมันต้องมีคนตาย ผัวอิเจียมนี่เอง” ยายกุพูดเองแหละ ผสมรวมกันกับยายแก่ แหมๆ เข้ากันดีเลยนะ ว่าแล้วทั้งวงก็พากันไปที่บ้านของยายเจียมไปดูผัวแก

แต่พอไปถึงบ้านไม่มีอะไรเกิดขึ้นอะ เป็นปกติดี

ป้านาเลยบอกว่า “ไหนวะแอ้ม ไม่เห็นมีไรเลย” แอ้มตอบทันที “อ้อ อ้อ อ่าว อั๋น อั๋น อั๋นอ้าอ้อโอนอ๊ดอน” ทำท่ามือหนุนหมอน แปลได้ว่า “อ้อ อ้อ เปล่า ฝัน ฝัน ฝันว่าพ่อโดนรถชน”

-*- กุล่ะเครียดแทนยายเจียมเจงๆ ไหนจะยายกุกับยายแก่ที่ได้ยินเสียงนกแสรก เอามาจากหนายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ฮ๊ะ !!!!!

 

ปัจฉิมลิขิต

- กลับมาทับแก้วแล้ว อยู่คนเดียวโว้ย ทามงายดี เซ็งๆ ครายก็ได้กลับมาอยู่เป็นเพื่อนหน่อย

- พรุ่งนี้เรียนยำไทยแล้วหง่ะ ตื่นเต้นๆ

- ไม่มีเงินอีกแล้ว ขายตัวเท่านั้น

- Final Destination 3 สยองมาก อย่าลืมชวนแฟนไปดูจะได้กอดกันกลมๆ

- 611 loves 610 [Summer Edition]

- I miss someone who you know เหมือนเคย

- รักพ่อ แม่ พี่ น้อง เพื่อนๆ มากเลยนะจ๊ะ จะบอกห้าย

- วันนี้นั่งรถผ่านโรงเรียน คิดถึงเพื่อนหว่ะ เมื่อไหร่เราจะได้กลับมาเจอกันอย่างพร้อมเพรียงวะ

- "ห้องแชทมรณะ" สนุกดี หักมุมมากๆ

- เริมกุหายแล้ว !!!!

- ซองมือถือใหม่ สวยดี

ช่วงชีวิตที่หนักและเบา

            ถือเป็นการอัพรวบยอดเลยแล้วกันนะว่าช่วงที่หายไป หายไปไหนมา ทำอะไรบ้าง เกิดอะไรขึ้นกับชีวิตบ้าง มันเป็นช่วงเวลาแค่ 2 อาทิตย์เองแต่ว่ามันมีเรื่องเกิดขึ้นมาก มาก มาก มาก มาก จริงๆนะ

- ช่วงที่ผ่านมา “สอบ” นรกมาก การเรียนเอกภูมิศาสตร์และโทภาษาอังกฤษมันเหนื่อยจริงๆ กุสอบวิชาแรก แนวความคิดทางภูมิศาสตร์[คารารวย] มาก เขียนกันสู้ตาย กุตอบไป 7 หน้าพอ นาฬิกาก็ไม่มี เชี่ยกุกะเวลาไม่ถูกเว้ย สรุปทำไป 2 ชั่วโมง เหลืออีกตั้ง 1 ชั่วโมงเสียดายโว้ย

- ตอนสอบเนี่ย ตกดึกไปกบกานอยู่ที่หอพงธาดา หอน้องปี 1 มีเซโกะ รัน แชมป์ นกแก้ว โบว์ ตี้ ตาล โย  ไปเนียนเป็นน้อง สนุกมาก เม้าท์กันสนั่น จนมีความรู้สึกว่ากุได้อ่านเหรอวะแม่งไปอ่านเฉยๆ หรือยังไง

- พอวันที่ 22 สอบ Fiction แม่งเอ้ย เขียนภาษาอังกฤษไป 7 หน้า เต็ม ทำได้ไงวะ เหนื่อยเหมือนกันมันบั่นทอนพลังสุดๆ เนี่ยถ้ามีโอกาสเรียนใหม่นะ จะตั้งใจอ่านให้มากกว่านี้ แถมไปดูคะแนนกลางภาคมาก ยังตรวจไม่เสร็จนะ กุได้ 10.5 เต็ม 20 นี่ 2 ข้อนะ ในขณะที่อีเด็กเอกแม่งข้อเด๋ว 11.5 มากกว่ากูอีกสัด !!!

- 23 ว่างอ่านหนังสือกันสู้ตายเพราะสอบ Ling กะ วรรณคดี พอสอบเสร็จปุ๊บ ยกเขาหิมาลัยออกจากทวีปเอเชียได้เลย มันโล่งมาก แต่พรุ่งนี้ยังมีวิชาตัวแม่ของจีอ๊อคอีก

- เด็กหอ[สระอำ] กุไปดูรอบ 3 ทุ่ม ดูจบก็เที่ยงคืน เริ่มอ่านจีอ๊อค รอบแรก แม่นใครจะอ่านทันสัดเอ้ย ยังเสือกไปดูหนังได้อยู่ ระเริงนักนะเมิง เงินก็ไม่มี ยืมเงิน พี่สาวกับเซะโกะ ไปหลายแระ สรุปอ่านถึงตี 4 ครึ่ง ตื่นเช้าไปอ่านหนังสือต่อแล้วสอบ ลอกป๊อปกับนุ้ยหนุ่ยสุดๆอ่ะ แต่กุก็เสร็จก่อน จะได้เกรดเชี่ยไรวะเนี่ย

- ระหว่างนั้นเราก็ได้รู้คะแนน Ling ของเราแล้ว 82 เต็ม 100 ได้เกรด B ห้ามบอกคนอื่นนะเนี่ย มันเป็นความลับ คนไหนอยากรู้เกรดก็คันไปก่อนแล้วกันเพราะกุไม่บอกหรอก 555+

- งาน Fiction ต้องตามส่งอีก ไอโอ๊ตเสือกHandy Driveเอาไป แล้วแม่งเมื่อไหร่กุจะได้ส่งงานเนี่ย เชี่ยเอ้ยยยย จะได้คะแนนเพิ่มบ้าง เหอะๆ

- พัก 2 วันมันมีความบันเทิงชิ้นใหม่ Chocobo Recing มันส์มากเล่นกันอย่างสนุกสนาน ระหว่างนั้นก็สลับกันติวภูมิศาสตร์ประเทศไทยกับเพื่อนๆ แล้วก็ แมนด์แอนด์อาร์ทไปด้วย วันอังคารกุสอบ แมนแอนด์อาร์ทจำไม่ได้เต็มๆ 1 ข้อ จะได้เกรดอะไรเนี่ย ไม่อยาก F หง่ะ ไม่อยากเรียนก่าน้องอีก เฮ้อ ~~~

- จากนั้นก็ติว จีอ๊อคไทยอีก แล้วก็เล่นเกมส์ โชโกโบะ อุ้ยดีอ่ะ ตั้งใจตรงไหนเนี่ยกุ แต่กุก็อ่านนะหนังสืออ่ะ พอสอบเสร็จกุออกคนที่ 2 ต่อจากพี่ ป.โท ความเชี่ยของมันคืออะไรรู้มั้ย กูจำจังหวัดที่มันเป็นที่ 1 มา แต่ขอออก ที่ 2 กับ น้อยสุด สัด !!!!! ดีนะมีเพื่อนป๊อปช่วยชีวิตไว้

- อยากกลับบ้านยังไงไม่รู้อ่ะ พวกน้องปี 1 จะไปเที่ยวที่บ้านวันที่ 3 – 6 แต่กุไม่ได้ไปด้วย เหอๆ เพราะกลับวันที่ 6 พอดี สอบเสร็จก็วันที่ 4 แล้ว เหลืออีก 1 วิชา ภูมิอากาศ เฮ้อออ การสอบช่างยาวนานนัก

- เงิน เงิน เงิน เดือนนี้ใช้เงินไป 21350 บาทถ้วน เป็นหนี้อีก ต้องขายตัวเท่านั้น

- เออ ไปตัดผมมา เจ๊ร้านทำผม บอกว่า เอ่อ คือเจ๊ขี้เดียจซอยให้หนูอ่ะ เอาแบตไถเลยแล้วกัน ผมกุเลยไปสกินเฮดไป น่ารักมั้ยหง่ะ -*- 555+

- จะเล่าเรื่องตลกของอาจารย์ BB ตอนคุมสอบ แมนแอนด์อาร์ทให้ฟัง มันเป็นวิชาในตำนานอ่ะ ให้ F เด็กมาเยอะแล้ว แล้วก็ไม่มี A มานานแล้ว จนปีที่แล้วมีอยู่ 2 คนมั้ง เด็กปี 1 มันก็ทำข้อสอบกันไม่ได้ เขียนไปนิดๆ หน่อยๆ ก็จะออกจากห้องสอบ

“อุ้ย !!! หนูเสร็จแล้วเหรอคะ ครูว่านู๋อย่าเพิ่งเสร็จเลยนะไปนั่งทำต่อดีกว่าเขียนอะไรไปเพิ่มก็ได้” ว่าแล้วน้องคนนั้นก็กลับไปเขียน เวลาผ่านไปสัก 15 นาทีคนในห้องก็เสร็จเพิ่มขึ้น จนอาจารย์บอกว่า

“ครูทนไม่ไหวแล้ว พวกเธอเสร็จก็ลุกไปเลยก็ได้” น้องหงเสร็จเป็นคนที่ 2 เป็นความซวยของอิหงมาก

“ต๊ายยย หนูเสร็จแล้วเหรอคะทำไมไวอย่างนี้ล่ะ นี่หนูเด็กปกติหรือเอเชียคะเนี่ย”

“ปกติค่ะ”

“นี่นู๋ยังปกติอยู่เหรอคะ เขียนก็น้อย นู๋ควรจะทิ้งเบอร์โทรให้ครูโอ๋นะคะเผื่อมีปัญหา วิชาอะไรเนี่ย Man Man มนุษย์อะไรเนี่ยครูช่วยนู่ก็ไม่ได้ซะด้วย ครูไม่ใช่มนุษย์ อะไรคะ ครูเป็นนางฟ้า”

ฮิ้วววววววววววว เสียงความบันเทิงของนักศึกษาห้องอาจารย์ BB คุมสอบ

 

มันมีเรื่องตลกเยอะนะ เรื่องเครียดๆ ก็มีแหละ เพื่อนๆปิดเทอมแล้วทำอะไรกันหง่ะ มาเรียนยำไทยเป็นเพื่อนกุหน่อยสิ 555

แป้งจะไปจีนแล้ววันที่ 3 เดินทางดีๆ โกยความรู้มาเยอะๆ กุรู้ว่าเมิงทำได้

ครายไปเที่ยว เมืองนอกเมืองนา ฝากซื้อของฝากมามั่งนะ Auckland น่ะ

ปิดเทอม มาเป็นพี่กลุ่ม พี่เชียร์กันเยอะๆ นะคับน้อง พี่ว่ามันดีออก

 

[[ไม่ค่อยมีเวลาให้ คนบางคนเลยหง่ะอ่านหนังสือตลอด ยังไงก็คิดถึงนะทั้งเพื่อนๆ แล้วก็ Someone you know who]]

เพลงเถื่อนแห่งสถาบัน

“ดอกหางนกยูงสีแดงฉาน

บานอยู่เต็มฟากสวรรค์

คนเดินผ่านไปมากัน

เขาดั้นด้นหาสิ่งใด”

ปัญญามีขายที่นี่หรือ

จะแย่งซื้อได้ที่ไหน

อย่างที่โก้หรูหราราคาเท่าใด

จะให้พ่อขายนามาแลกเอา

ฉันมาฉันเห็นฉันแพ้

ยินแต่เสียงด่าว่าโง่เขลา

เพลงที่นี่ไม่หวานเหมือนบ้านเรา

ใครไม่เข้าถึงพอเขาเยาะเย้ย

นี่จะให้อะไรกันบ้างไหม

มหาวิทยาลัยใหญ่โตเหวย

แม้นท่านไม่อาจให้อะไรเลย

วานนิ่งเฉยอย่าบ่นอย่าโวยวาย

ฉันเยาว์ฉันเขลาฉันทึ่ง

ฉันจึงมาหาความหมาย

ฉันหวังเก็บอะไรไปมากมาย

สุดท้ายให้กระดาษฉันแผ่นเดียว

มืดจริงหนอสถาบันอันกว้างขวาง

ปล่อยฉันอ้างว้างขับเคี่ยว

เดินหาซื้อปัญญาจนหน้าเซียว

เทียวมาเทียวไปไม่รู้วัน

“ดอกหางนกยูงสีแดงฉาน

บานอยู่เต็มฝากสวรรค์

เกินพอให้เจ้าแบ่งปัน

จงเก็บกันอย่าเดินผ่านเลยไป”

(ฉันจึงมาหาความหมาย. กรุงเทพฯ : จตุจักร, ๒๕๒๕)

-------------------------------------------------

Life in many days.

- สอบ Fiction เสร็จแล้วโล่งอกไปนิดหน่อยแล้ว เมื่อไหร่จะหลุดวันเสาร์สักทีวะ

- เหนื่อยจังเลยหว่ะ สอบเนี่ย

- สัด !!! กุได้กลับบ้าน 3 วัน แล้วมาเรียน Summer วันที่ 10

- เที่ยวกับพลอย.... ^^

- อยากไหว้พระ ทำบุญอ่ะ เพื่อความสบายใจ

- เกิดอาเพศกำสรวล อากาศแม่งเด๋วร้อนเด๋วฝนตก กุเซ็ง

- I miss someone you know who !!! [Miz me bang mai?]

- กุอ่านแต่วรรณกรรมไทย [คิดว่าเรียนเอกไทย]

- 7 สิ่งมหศจรรย์ ใน 1 คืนของทับแก้ว [Coming Attraction]

 

 - แดกเหล้าอีกแล้วหว่ะ~~